- پسر عسلی ما سه روز دیگه وارد ماه چهارم زندگیش می شه. کم کم داریم به زندگی عادی خودمون بر می گردیم. البته اینبار سه نفره. چه روزهای سختی رو پشت سر گذاشتیم. من و همسری و پسری!! استراحت مطلق... زایمان... زردی... بستری شدن پسری... شیر نخوردنش... دل درداش... ختنه کردنش.... عوض کردن شیرش... عوض کردن دکترش... واکسن دوماهگی.... برگشتن به خونه خودمون .... بعد از 6 ماه خانه داری و بچه داری کردن .... نرفتن خونه بابابزرگش.... عید دیدنی ها با یه نی نی کوچولو.... تب کردن شبانه پسر کوچولو..... همه و همه توی این چند وقت اتفاق افتاد. اونهایی که نی نی دارن می دونن که چی گفتم!!

- دلم برای همتون تنگ شده بود. با این اینترت دیزلی خونه نمی تونستم براتون پیام بزارم(قسمت نظرات باز نمی شد. چرا؟ نمی دونم!!!) دلم برای شیلای یه ذره شده بود. برای سمیرا. برای مریسام. برای تمشکی. برای لیلی مامان آراز. خاطره. خانم خونه. دزیره. شیرین. صبا و ... (لیلا مامان مارتیا و ققنوس مامان محمد حسین رو همیشه بهشون مدیونم برای راهنمایی های خوبشون توی زمانی که واقعا بهشون احتیاج داشتم. ممنون)

- از وقتی که نی نی دار شدم. 2 تا دعا ورد زبونمه. خدایا به همه زنها طعم مادری رو بچشان و خدایا هیچ مادری رو از دادن شیر به کوچولوش محروم نکن( هرچند می دونم که دومیش رو خدا دریغ نمیکنه این ما هستیم که دریغ می کنیم!!!!!)

- چند روزی تا تموم شدن مرخصی میام سر کار. برای دست گرمی خوبه. امروز اولین روزه. تا الان که دلم داره می ترکه. یکی حرف بزنه زدم زیر گریه. خدایا کمکم کن. تازه الان پیش مامانمه. سه ماه دیگه مهد کودک.